Po unë përse e zhvesh me sy atë vajzëveshur me trotuarë dhe bukurisiç dimri po zhvesh me duar një pjeshkë në kopështin e tij me ngrohje!Ah, kjo kollë e vogël mbiu si pemëz në buzët e saj!Ja, peshkatarët erdhënpor detin e harruan të lodhur në bregun e rritur.Çismet e tyre më kujtojnë shandanët e qirinjvetë ndezurtë cilët i shuanë vajza lakuriq në përvjetorin e parë të zjarritqë ra në buzët e sajdhe dogji pemëzën që s’ishte e kollës por e virgjërisë…