Sa do të doja të prehem në paqe,Aty ku lulet mbi varr do të më vijnë,Sa do të doja të jem e zhdukur,Nga kjo botë, ku se ke as lirinë,Si zog shtegtar po udhëtoj,Kinse për pak dashuri,Aty ku morra qumështin dikur,Më se ndjej të njëjten dashuri,Vetëm sa vij e pikëllohem më shumë,Vetëm sa netët më ikin pa gjumë,Dhe prap aty ku nuk duhet të jem,Jam prap aty unë..Ky është një fund pa fillim,Ku nuk kam më as një fjalë,Vetëm hesht si e vdekur,Për të mbetur si e gjallë..