Syri s’ma kapiAs zemra s’e pa,Më humbi rrugëtimit, kaherëSe ku më ra…Qysh se kam le?!Një stinë më mungon, s’më del.- O pelegrin, njerëz bestarëA ka shitore në udhnajë, të patharë…Në mujsha për ta blerë,A ka ndokund Pranverë?!
Mos fol asnjë fjalë,je dashuri e perënduar, nuk kthej kokë,nga dikush që është larguar. Jam diell që lind e ti që perëndon mos ec pas meje se shkel hijen…
Fryn një fllad, e gjethin tund, / Përkund një dallgë nëpër det.
Sa do të doja të prehem në paqe, Aty ku lulet mbi varr do të më vijnë, Sa do të doja të jem e zhdukur, Nga kjo botë, ku se ke as lirinë, Si zog shtegtar po…
