Një eshkë, një urorNga galaktika e yjeveNdez zjarrin e kohës,Thirrje për shpirtrat!- NJË RIT!Në mëngjes përkthej natënPërshtas fjalën, ëndrrën,I marr zogut nota, tinguj,Nis e ndërtoj këngën…E përditë më vjen ky ritKod, prehistorik.Zjarri në oxhak s’u shuaDrita nuk u fik!
Thirrje




