Natë e qetë, vetëmtë lehurat e qenëve dëgjoje vetme nuk jam, pornë vetmi jetoj!
Mendoj shumëçkashumëçka s`kuptoj,nis me “pse”, dukearsyetuar gjëratperfundoj !
Zemra ime flet një gjuhëpor mendja portën s’ia happse gjithnjë kësaj të funditfuqinë e vendimit i jap…!?




