Po jetoj kah po mè çon shpirti,Pa busullnë ajër dhe si nder re.Varros gjykimin qelizëvuajtshèm,Nè enderr vetja krahet mi merr.

Cdò nate e shikoj tè njejten enderr,Zgjimi pas endrres i njèjte,si refren.Nè rrenqethje tè lekures pa vdekur,Zot i shpirtit trajtë e pavetedishme vjen.

Lart erresirres gjithmonë dritë,Kam ngritur shtepi nè tjeter planet.Keshtjella ndertimi nè tè njejtin vend,Çati fati,çarcaf plagesh mè mbeshtjell.

Fryma ime më bucet nè kraharorTè çara teh brisku ndjej,diçka mè pretCdo nate e njejta enderr më vjenKeshtjellè nè ndertim,pa fat në jetë!