Ne pritje te nje perkedheljeje te heshtjes tendeAjo dore akoma te afrohet,Ne turrmen e njerzve per syte e tu kerkojAi shikim drejt meje nuk mberrin.Ne vetmine e diteve e te neteveDigjem ne idene e puthjeve te tuaNe tingullin e zerit tend dridhet cdo qelize e trupit timPjese e siluetes tende do doja te ishaNe thellesine e trupit tend te humbja pa kthimNe rrahjet e zemres tende veten te gjejaMendimet e tua endrrat e mia te reflektojne.

Castet u bene diteE ditet u bene vite,Por ti po prape larg meje rri.Nje fjale më dërgo, por fjala s’vjen,Tingulli i saj bie në boshllek.Nje puthje, rruges u tha e gjurme nuk la,Nje enderr, iluzion,Nje cast dhe koha ndaloi.Nje shikim,Fytyra ime ne oqeanin e njerezveHumbi pa shpresen kthimit.Të gjitha këto,Per Ty qe kaq shumë te ndjej.