Nuk dehem me fjalë boshe dhe lajka të ndyta,nuk dehem nga premtimet që i merr era,nuk dehem nga lajthitjet...në theqafje ato kanë shkuar,nuk numëroj në vendditën që ke shkuar.Lumturinë e qëndisaatëherë kur gota u thye në dorën timeatëherë kur e ditase do ta rrënosh jetën time.U ngrita,nuk u rrëzovaas lot nga sytë nuk lëshovatë djeshmen në humnerëe largovadhe sërish në jetë rrezovame rreze dielli mëngjesi me përkëdheldhe tani silueta e dashurisë tëndetë rremenë trupin tim nuk merr erë.Mund të dehem me dashuri,mund të mbështillemnë ëmbëlsinë e ëmbël të saj,por jo kurr me ty,vetëm me ëmbëlsinë e të tashmesqë më jep shpresëpër të nesërmen ngrohtësi.