E lindur në kulla,e kalitur nëpër shkrepaparzmore e plagëve shekulloree nëpërkëmbur nga hordhitë e egratë bishëkarpateve të harbuarkafshatë e ëndërruar e armiqve të përbetuar,e Isës,Ademit e Azemite tokës së njomur me gjak të bijve tanë,e sharë,e vrarë,e dëbuar...Por...jo,Kosovë,bijtë tu nuk ranë për jug e veriranë për ty-Kosovë,ranë për ne -Kosovë.Kot nuk mbetën nënat me duar në gjie me lot në sy,E heshtur dhe e mbështjellur me vellon e urtësisëthoshe me ofshamëse amanetin e të rënëve duhet ta mbajmë.Po,nëna jonë,"Djepi i ëndërruar"i armikut të vjetërdo të jesh hartë e trojeve shekullorevend i shenjtë i tokës arbërore.Kësula jote në qiell lartësohete toka jote kurrë nuk copëtohet.