Mos m’i hiq sofratSa të zbresë nata pa hënëDo vijnë milingonat.Çajnë mureTulla, gurë; tunele në pallatVijnë punojnë pak tek unëPastaj venë lart.Kokë më kokë, sup më supVargan, fatngrataAto ikin, unë nga pasNë udhën “ Egnatia”!
Në udhën “ egnatia”




Mos m’i hiq sofratSa të zbresë nata pa hënëDo vijnë milingonat.Çajnë mureTulla, gurë; tunele në pallatVijnë punojnë pak tek unëPastaj venë lart.Kokë më kokë, sup më supVargan, fatngrataAto ikin, unë nga pasNë udhën “ Egnatia”!
Pasaportën falja qenit Me të shkon në kazan të plehut Jam qenia e të paqenit Qytetari i mosshtetit!
Fryn një fllad, e gjethin tund, / Përkund një dallgë nëpër det.
Sa do të doja të prehem në paqe, Aty ku lulet mbi varr do të më vijnë, Sa do të doja të jem e zhdukur, Nga kjo botë, ku se ke as lirinë, Si zog shtegtar po…