E vetme mu desh sonte një gotë verë të piTë humbas në mendimet që më ke burgosur ti.
Nën avujt e frymëmarrjes tënde të ngrohtëAkujt e zemres sime gjak po pikojnë...
Me thumbin e ngulur në plagën e largesisëTë kerkoj kudo në qiell në hapesirë...
Sa shumë më mungon nuk mund ta kuptoshDhe për atë ç'ka ndiej fjalë nuk egzistojnë…
Ti je burim i poezisë së dashurisë...Mendimi i puthjeve të tua më beri sonte të pi !
