Nëpër kalldërmet e qytetit tim,Sonte udhët janë shprazur plot heshtje.Shpërlahet e gjithëditës kujtesa kudoDhe pluhuri i dendur i një harresePor jo asnjëher kujtimi ,qe unë mbajë për ty!!
Së bashku me këtë shi të kaltër vjeshte ke zbritur,Mes dallgësh të përleshura të detit tim, tunduar ke rënëSi mëndafsh të ngrohtë mbi plagën time do të mbajë!Sa do të mund të qëndrosh me barkën tuaj shtegtimtarOazave të shpirtit tim të mbetesh,I vetmi dhe i paharruari lundrimtarë !
