Ëndërr e shfaqur mbi skenë muresh,dera e mbyllurrri zhgarravinë prane në letër,troket fati,nuk e hap dot,s'kanë mëshirë, as ndjenjë,rri..., pret...,loti pikon...,mbetet peng në zemër dëshirë e zjarrtë,Peshkon trupin valë-valë,flokët e shprishurahapërojnë ngadalë ëndrrën pa kufinj,atje këmbëngul të jetë,ne ishiujt e shpresës,derisa loti të ndalë monotoninë.