Më rrëmbeu natanepër udhë komunikimi,e shpirti reënkonte nga vuajtjet e kaluara,...Komunikimi më rrëmbente,humbur në skutat e mistershmeduke derdhur ekstazin poetik.Liqeni i zemrës fergëllonte,me magjinë e çuditshme të fjalës,Si me një formulë e fshehtë,trazonte kutizën time të mendjes.E si reaksion kimik në veprimnë djegie pasionesh.Vetëm mendimi për ty,me dërgon ngjyrat larushiane.Heshturazi erdhe në poezitë e shpirtit,si zog i plagosur nga dallgët e jetësDhimbjen ma këndove nëpër rreshta:"Mjaltoje artin poetiktokësisht do t’i ngjisim shkallët e majat,se plagët shërohen veç nga fjalët,Janë në mëdyshje të vetmuar.Po kë të dua më shumë vallë ?Si t’i sfidoj ligjet e natyrës?Poeti besimtar në dhunitë e mia krijuesegazmohem e lumturohem,me mrekullimin e POETIKES triumfale...