Në mendime më ra heshtja!Me hijen e vet u kacafytNga syri më doli një lot,E nëpër faqe pikoiE në heshtje mendja mendoi.
Dhimbjen e shpirtitVetëm heshtjes do t`ia tregoj,Me heshtjen u dashurova,E përqavova në gjoks e vura,Ajo është besnikja ime.
Ajo e kupton dhembjenDhe më flet:Në zemrën tënde ekziston shpresa.Me heshtjen do mbetem dashuruar,Nuk do ia lëshoj përqafimin,Në heshtje mrekullinë do ëndërroj,Sepse edhe heshtjaMund të të sjell lumturinë!!!
