Ike dhe dimirin e egër më le pas,Sythet e dashurisë u trembën, u strukën,Sa herë me embëlsi u thërrasNë folezën e shpirtit vinë e më futen...

Mundohem të harroj por më kot,Foton tënde e marr, e hedh në furrë,Ti buzëqesh dhe me mua lot:“Kujtimet e bukura nuk digjen kurrë”!

Digjen fotot dhe portreti jot i praruar,Kujtimet, bëjnë flake në vatrën e dashuruar…