Me duar të akullta sot thurë streh vargjeshFletën e ujisin pikat nga të shkrirat e shpirtitTë ftohtit është ndryrë në terrin që ngjeshJa kalojnë ngricës , akullit e acarit të dimrit .
Bëjnë gara njëra e tjetrA,ngrica me erërëndënDhembjen ta ngrejnë në pidestalin e të keqës,Fërshfëllejnë erëftohtën,marazin errtas endënMe akullin thikë ,shpojnë e ngulin zemërdrejtës.
Hejjjjjj acar,që nuk njef rreze të ngrohta e dritë,Do vijë prap koha e diellit,të shkrijë tënden thikë!...
