mikut tim te pa sinqerte
Dhe pse gurin ti vervitPermbi mua dhe mbi shoke,Degjo dhe mos u habitPo te them, se lodhesh kot…
E di qe te ha merakuPse te bukuren e dua,Veten vret, por hiç kapaku,Sdi çthone ndjenjat e tua!
Une e dua trendafilin,Edhe manushaqen femer…Se me ngjajne me kandilinJapin drite e zgjojne enderr.
Loshojne bukuri dhe ere,Neper ndjenjat e gjithe kohes,Shperndajne jete ne eterDashuri ne shpirt te botes.
Prandaj une smund te heshtKur nje lule vjen me flet…Edhe kengen nuk e resht,Nuk jam zog qe vritem leht.
Me pelqejne manushaqetEndrrat qe zgjojne femrat,Ato lulezojne parqetTek ne lumturojne zemrat…
U pelqejne edhe juveQe gure hidhni pas nje ferre…Dil te lutem ne natyreMos rri fshehur pas nje dere!
Gjithe lulet qe ka botaSjane te mijat, sjane te tuat…Porse ndjenjat jane te fortaSmund ti mbajme lidhur duart…
Porse flasim dhe kendojmePer bukurine qe kane…Kete duhet ta pranojme,Se tonat te gjitha sjane!
Sejcili nje lule ka,Qe e puth dhe i merr ere,Por gezohet per gjithçaThur dhe kenge, pi dhe vere…
I kendojme bukuriseQe kane lulet, eren, ngjyrat,I kendojme miresise,Nuk i fshehim kurre fytyrat…
Nese zemra fort te rrehPer diça qe e do shume,Po ta them dhe nuk ta fsheh:- Shpirtin tend ti ta besh lume!
Lume gezimi, mirsjelljeQe mos ta marrin te tjere,Jep me shume perkedheljeVeten ktheje ne pranvere…
Ktheje veten ne pranvereDhe flutura qe adhuron,Behet shend, e behet ere,Permbi sup vjen te qendron…
Te qendron thelle ne zemer,Perjetesisht vjen e ze vend,Stronditet nga te tjerat, kenget…Si largohet polenit tend…
Te lutem kije ndermend
