O perëndeshë e gjithëpushtetshmee universit mashkull-femër!Bëj c'të duash me veten timejam instrumenti yt i verbër.
Në jetë më solle edhe dhimbjedhe shqetësime pa mbarimpo s'jam ankuar kundër tejeas me gojë e as me shkrim.
Të jam nënshtruar e të nënshtrohemgjersa në botë të jem i gjallënë pushtetin tënd të përbotshëmmë pëlqen të jem skllav..
Ma ktheve gjuhën në përcartjemë bëre plak me shpirt fëmijëherë më hodhe qefin krahëveherë më ngrite gjer në yje.
Më hidh në zjarr, në det, në ferr!Më hidh në baltë, më hidh në hon!Vec të lutem mos më lër...në atë vend ku ti mungon!
