Të bukur, të lumtur, të lodhur, te rrokur..,qyteti, mbrëmja, unë edhe ti.Aroma e përzierë e flokut,ngjyra e syve të tu, reflektuar në sytë e mi.
E kujt është kjo zemër që kaq shumë rrehmë fort se frymëmarrja dhe zërat tanë?Është e jotja, a e qytetit qe s"fle...apo ndoshta e imja me tingull këmbane?
Nuk e di ende ku mbrëmja mbarondhe ku fillon qyteti me zemrën e tij.Nuk dalloj në jam unë, kur më përqafon.apo ti që pushon, mbrenda syve të mi…
