Një mijë mendimeKoha pas si hije e zezë.E ardhmja rend të më ndjekëSi plumb kalon pranë për një moment.
Errësirë e plotëBurim që ka filluar të shterojë,Në sytë e tu stop ka frenuar.......dhe vera ngriu në gotë !
Me shikim të mjegulluar,Hënën do coptoj me thikë do e pres.E penduar si vetëtimë do arratisemMe lotët e hënës, gjurmet do mundohem të fsheh...
Më merr... më jep..më kërkon....E humbur midis ëndrrash të humbura.Lumë që ka ndaluar të rrjedh,Atje është ku gaz duhet të shtyp...më duhet të ec...
Dhe të pres...Si fllad i lehtë ere që fryn......dhe mirë di ylberin të sjellë !Me zotin do përleshem.......hënën harroi sonte të ndezë !!!
