Vjen, rreshqet vesè anès buzève,Nè orè tè kohes,në dritè dhe terr.E ke shijen e erès sè qelqtèFlladit paqtè në timin planet.
Tè ndjej si zbret e derdh frymè,E lehtè e hedh mbi mua lehte.Njè re zbrazt bardhè, në jetèMes shpirtit mè zbèrthen.
Mi ndez deshirat kaq pa faj,Nuk jane mè te miat,kaptuar keq.Puthè, thua si femije, me frymèPuthmè, o frymè puthme pèr dreq
E vjen valè e nxehte pervjedh, gris,Nen lèkuren çarçaf perpelitemi vetè.Ti kohrave brenda shpirtit mè mban,E nga e jotja deshirè mè terheq.
Preken pa prekshem tej nga ketu,Njè bote e jona vetem frymè.Zberthen mes shpirtit nen lekurè,Celsi yt njè frymè i ftohtë brymë!
