Poezitë e tij, interpretuar nga Alma Mehmeti
Helena e Trojës sime
Për çfarë flitet
Përmes vargjeve të poezisë «Helena e Trojës sime» nga Pilo Zyba, recituesja sjell një meditim të ndjerë mbi figurën e Helenës dhe jehonën e saj në marrëdhëniet njerëzore. Krijimi ndërthur historinë mitike të luftës, kalit të Trojës dhe pabesisë me përjetimet intime dhe xhelozitë e së tashmes. Në përmbyllje, figura e bukurisë hyjnore zbulohet si një pretekst i përjetshëm për kurthet, smirën dhe rregullat e pashmangshme të lojës.
Kapitujt
Transkripti
(Muzikë)
Recituesja
Helena e Trojës sime
nga Pilo Zyba.
Helenë e bukur me flokët e artë
që jetën e nise maratonë në Spartë.
Që vetë dashurinë e ktheve në lojë,
në roman tragjik e shkrove në Trojë.
Në Spartën ku linde, në Trojën e ëndrrt,
ku do ndeze luftën, përkushtove këngët.
Ngjalle urrejtje, zgjove dhe zilitë,
Parisit ia hodhe mbi supa besitë.
Pas luftës, hakmarrjes në shumë luftime,
fshihej dashuria dhe jeta intime.
Në fund edhe kali u shfaq nëpër skenë,
një luftë e padukshme fshehur në arenë.
Dhuratë në pamje, e ëmbël, me shije,
thikën pret në shpinë pabesie.
Helenë, Helenë, përse sot mu shfaqe,
në mendje më ndeze edhe zjarre dhe gjaqe.
Dhe sytë e tu engjëllorë të butë,
miqtë i hodhën përjetësisht në luftë.
Helenë e Trojës, ti e kohës sime,
të lutem, mos ngjall mes nesh keqkuptime.
Nuk dua që kali, një kurth pabesë,
dhuratë prej miqve, të më bjerë në pjesë.
Por sytë e tu thellë të dashuruar,
nuk dua të mbetem Homer i qorruar.
E me sy ziliqarë më njohin në çdo stinë,
me smirë, xhelozi e shohin dashurinë.
Unë them
Helenë, ti fajin e ke,
prapë në dashuri me Parisin re.
Ndaj miq, të kuptoni, Helena e Trojës
është thjesht një shkak për rregullat e lojës.
Sot lufta e shpallur për gjithë dashuritë
s'është për Helenën, po për historitë.
Helena është pretekst për të gjitha dredhitë.