Me fustanin e ëndërrave,eci drejt altarit të zhgënjimit.Në kokë, vello e pafajsisënë këmbë, këpucët e hutimit.
Vello e pafajësisë
Ju rekomandojmë
Revista →
Me sytë nga largësia.
Në sy më rëndon rimeli i tepruar. Ndërgjegjia më ngjan si gur sizifian. Termometri i durimit digjet i tërbuar. Të dua më shumë Kur pranë s’të kam.
O Krijesë Ëndërrimtare
Fryn një fllad, e gjethin tund, / Përkund një dallgë nëpër det.
Fund pa fillim
Sa do të doja të prehem në paqe, Aty ku lulet mbi varr do të më vijnë, Sa do të doja të jem e zhdukur, Nga kjo botë, ku se ke as lirinë, Si zog shtegtar po…