Ti, nje njeri i mbushur me jete,ku ike?Ti,dashuria ime,ku mendon te shkosh?Ti, qe te vrau jetae te morri gjysmen tende,mendon se te la pa asgje?
Ti,o njerishiko veten ne pasqyre,cfare sheh?!
“ Nje monster,nje fytyre djegur pa kembe”ja cfare shoh une dhe cben?kthen koken,qan dhe thua“ ik, un sbej per ty”“çpate” te thashme lot ne sy me the “te dua”,pastaj rrotullon rroten,e kthehesh nga muame ato sy me shikondhe me thua“mbyll syte,mos me shiko ne fytyre”me nje buzqeshje te afrohem e te them“ mirpo kjo eshte ajo qe dua une”.
Ti, ul koken“pse m’lendon ende”-me thuaunë te them, “sepse te dua”!
Nje heshtje kaplon dhomen,ti ne lotet e tu strukesh,asnje fjale nuk thua,vetem “kaltrine, te dua”
Unë,buzqesh,ne krahet e tu vallzoj,ne perqafimin tend jam,ne syte e tu shoh vetem nje gje,dashurine tende argjine…
Te them “argjine,te dua perjete”e ti me thua “e mallkuar do jesh me mua”,sdi ç’te them, dhembjen tende se di,mirpo di se cfare thone syte e tu,e ne to shoh vetem emrin tim.
Ne krahet e tua gjeta rehatine,ne syte e tu dashurine,nuk doja te largohesha prej aty,mirpo loti yt me lagu,me tha “kaltrine,qielli me do mua”.
Argjine, dashuri ku me le mua?Ti me thua “ne mbrendsinë time shpirt”,me lot ne sy me duhet te largohemnga gjiri yt i ngrohte,nga dashuria jote,“dhemb argjine” te them,me shikon e syte te thone “cfare”,“te shoh si e rrotullon ate karrocedale nga dale mbetesh nje hije,te shoh si merr zemren time,shpirtin dhe trupin tim”...
Kthehesh argjine me lot ne sy,me kap doren, me shtrengon,me thua “ do takohemi nje dite”“mos me qaj, dhe ri e qeshur,ne kujtime me ke mua”
Te shikoj, nuk di ç’te them,me thua, “mos thuaj gje,syte te tregojnë gjithçka”…Ne prag te deres Argjineme thua, “mos harro, un ty te dua”…
Une,,me gjysmë goje te them,“ ne enderr do te them dhe unë, “te dua”!
