Në jastekun e hënësEndërrova mbrëmë,Qiellin e hënës prekaMe atë luajta unë.
Qeshte lumturiaFshehur në sytë e tu.Zëri yt i artëMë premtoi shumë.
Me çelsin e buzëqeshjesTë trokita në zemër,Sa zhurmë tronditëseBëri porta e zemrës.
Ah, me vodhi zemrënZeri yt gazmor,Një aromë zambakëshFshehur mban në dorë.
Pikturonte lumturiaEndshëm sytë e tu,Zemrën më se keSe ta vodha unë!
AROMA E DASHURISE !
