Ne mes te rruges,me ra fatiTe kerkoj ndihme,kur jap shpirtAskush doren, nuk e zgjatiVec se fjala, “paste drite”
Ta marre dreqi, kete jetePaska qene e hidhur shumeAzgje nuk mbeti, e vertetePervec se gjakut,qe rrjedh lume
E shoh gjithcka,qe po merr fundNe cep te jetes, rri e strukurDreqi bishtin, po e tundNjerezillukun qe ka zhdukur
Ne kane mbetur,dhe pese njerezMe gjak njeriu,te gatuarShpirtin do t’ja dhuroj eresTe jesh njeri, nuk ka te cmuar!
