Pranë detit nuk jam,por zhurmën e tij e dëgjoj nga larg,oshetimen e tij e marrNë thellësi të shpirtit.Pranë detit nuk jam,por në thellësinë e tij zhytur rri,me ka rrëmbyer të tërën,brenda vetes me ka marr.Pranë detit nuk jam,por në përqafimin e tij kam humbur,e strukur pas tij qendroj.
E po të le me natën udhëtar, në çdo cep yjesh kur të arrish merr dritën e tyre. E kur të vazhdosh rrugën, i vetëm nuk dua të jesh me dritën e yjeve rrugën…
Fryn një fllad, e gjethin tund, / Përkund një dallgë nëpër det.
Sa do të doja të prehem në paqe, Aty ku lulet mbi varr do të më vijnë, Sa do të doja të jem e zhdukur, Nga kjo botë, ku se ke as lirinë, Si zog shtegtar po…
