Mèrzi, grindje dhe zènka pa shkak,Urrejtja, shprehur nè kufij tè paanè,Ngjarje tè tilla edhe pse janë pak,Humbasim toruan e bèjmè hatanè.
Nè çfar rrethana ndodhia ngjan,Në të vèrtetè,tè dimè tè gjykojmè,Përse ti më flet si njè shpirt katran,Ashtu pa kuptim njerèz pèrçmojmè?!
Kjo nuk èshtè thjesht njè mendim,Apo një fjalè e thènè nè çast irritimi,Këtë ta konsiderojmè si tonin gabim,Se koha rrjedh dhe shkon tek pendimi.
Që tè gjithè jemi njerëz te planetit,Gjuha e nènès të gjithëve na dallon,Gabimet janë të njejta me ujin i detit,Respekti dhe falja nè fund na bashkon!
