Me puthe e zemra nga vendi donte te dilteNga prushi i saj thash se u shuajtaZemra mërrte fluturime të mëdha.Syte e tu me ndjekin si në lojëQë në qiellin e ndjenjës fund nuk ka.
E lire,- me thua te jemDeren t'u hap ndjenjave te tuaBrenda te te vendosPa u ndrydhur pa dyshuar.
Mos u nxito;Të thuash “ të dua”Është e lehtë vërtet,Por kjo fjalë i dashurPeshën e saj,E ka sa një jetë!
