Midis këtij mëngjesi të heshtur,Gjethet e pemëve valëzojnë,Unė jam një kalimtarë e vetme,Eci rrugës, e them, ku po shkoj?
Sa do doja të kisha pranë,A ke ti nevojë për mua?Vet pyes e vetë përgjigjem,Po moj Nënë se shumë të dua!
Morëm rrugët e botës,Për një jetë mė të mirė,Eh arritëm me cfilitje,Duke mbajt mallin mbi shpinë.
Ku të gjej të jap një puthje,Se më digjet gjoksi zjarr,Jam unë bija jote që më rrite,Ika ika nënë e ty të lash.
Ma bëj hall, moj nëna ime,Se të dua si dy sytë,Kudo fati të na çojë,Fjala nënë është në zemër,gojë.
