Ka me ardh' nji kohëqielli bebe sysh ka me m'u ba,e ylli fundit faren n'trup tem ka me e hedhe lutja jote pa qiell ka me mbet.N'Tokën e premtueme yjet kanë me çilëdhe n'vyshkje sysh lulet e frymës kanë me u tret,e jeta ka me m'u ngtatërrue flokëve t'djersitunanga grahmat e dhimbjes t'dalun bojet nga lotët derdhun.Ka me ardh' nji kohëku ti s'ke me dit sytë kah me I drejtu,e lutja jote n'Qiell t'huej ka me shku derë m'derëlëmoshë tu kërku.N'prag t'pendimit gjunjët kanë me t'lëshudhe falja jeme tretun lotëve t'thamëshpirtin tand n'morsa t'pengut ka me e shtrydhë.Lutja e dërrmueme ka me I njomun buzëtlotëve t'thamë t'kohës shkueme,e vedit ka me pas frikë me I pohu,që lutjen e harrueme n'nji Qiell t'huej,e lindi për së dyti njaj Qiell që dikur krahët ia ke kthy.