Isha në kërkim!...Të vetmin ushqim kam mik- librin...e frymën- kam si ndëgjim,mëshire kërkoj-dritën të mos e fikin...Krijova një dashuri-artëqë të ik prej emocionit vetjak!...Luftë e vështirë kundër të tillit emocinon,është sikur të bësh një expozitë në mal,por shumë të shijosh ,kuptosh...dhe të falë...Që të mos ndalëm në një vendmbaja hapa të sigurtë,frymosja sipas veshit, sipash mpirjëssipas tik-takut kohorë të klithjës!...Unë jam në kërkim !..Jo të dashurisë!...Jo të mëshirës...Jo të virtytit...Jo të besnikërisë!...Këto të gjithat i kam prekurme të ndieshmin shpirtin tim...Kërkojë lumturin!ë...të shërojë shpirtin dhe hyjninë...Ah !...Sa do të dojatë dashurohëm në lumturinë!...Sa e shëndritshme...sa e ëmbël...të rrish në vetmi dhe të heshtështë ndëgjosh me frymarrjetë kuvendosh me perendin ...Atij që zemra i dorëzohetbashkë me lumturinë!...