Mbetëm martirët, e jetës së mjeruar!Në këtë mënyrë u nisën brezatDhe kurrë mbarojnë?...Mes dritës, dritën s’pamëDëshirën e guximshme s’rebeluam!Qamë mjerimin,Virtyt i praptë i njerëzimit.
Prej tij lindin gjykatës ndoshta,...Ndoshta, të hapësirës njerëzore.Në madhështinë e tyre gjithmonë dehenPresim, presin.... «triumfatoren!»
S’njohëm përplasjen, revoltën paqesore;Mbetëm pllagonë me fytyrë njerëzore Të pasurit e shpirtit,... jo inisiator.
