Çdo dashuri ka hymnin e vet,që lind para saj,për ta paralajmëruar,por që vdes pa bujë,si një borizan,akoma beteja pa u mbaruar.
Çdo dashurilind me një zgjim trumbete,që borizani e merr në varr,me vete.
Çdo dashuri ka këngën e saj
Ju rekomandojmë
Revista →
Deti udhëton nëpërmjet dallgëve
Sytë e mëdhenj të detit kanë trishtimin e Marko Polos, pas udhëtimeve: panë shumë, ndaj u bënë më të mençur... Koha bën dallgë. Kur mbërrijnë brigjeve,…
O Krijesë Ëndërrimtare
Fryn një fllad, e gjethin tund, / Përkund një dallgë nëpër det.
Fund pa fillim
Sa do të doja të prehem në paqe, Aty ku lulet mbi varr do të më vijnë, Sa do të doja të jem e zhdukur, Nga kjo botë, ku se ke as lirinë, Si zog shtegtar po…