Çfar dua vallë nga tiErë pranvere, aromë moshe,Nga më dole as vetë s'e di,Nga cila botë e bukur bardhoshe?

Tani që isha duke shkuarMe shkopin e mendimeve në erë,As menduar, as ëndërruar,Të bija në krahët e tu, moj Pranverë...

Më duket se ngjitem, dhe pse bie në humnerë...