Vogelushe e tkurrur ne shtrat ne vaj shurdhon mehallen sillet, perdridhet, s`po gjen rehat refuzon edhe perrallen E marr ne krahe ia mbeshtes koken me…
Trute e tyre ne kokat e dhjamosura Qethur krejtesisht nga mendimet Ne kraharor ndjenja te kalbura Kerrmosen neveritshem (Aty ku duhet te rrihte zemra!!!)…
E akullt e ngrire por prap e magjishme mbuluar ne te bardhe lagjia ime Avullin e frymes fshij me gishterinj nga xhamat e ftohte te kuzhines Arome e molleve…
Me the (Me prit pak) Dhe une te prisja tek mendja jote shetiste kuturu. Por dhe 1000 vjet t`me duheshin s`do vdisja, nje fjale nga ti duke pritur ketu.
Mos ke frike te shohesh endrra? Shqetesuar me pyet ai Tek llampe e dores prej bllokut tim I shket faqeve me embelsi Mu trazua gjumi fare Frymemarrjen time…
